taczka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach; (1.2) zawartość taczki (1.1)
(1.1-2)
(1.1) Wczoraj kupiłem nową taczkę.
taczkarz taczkowy otaczać
wywozić na taczce / wywozić na taczkach / wywieźć na taczce / wywieźć na taczce
zobacz też: Indeks:Polski - Transport
angielski: (1.1) wheelbarrow baskijski: (1.1) eskorga czeski: (1.1) kolečko duński: (1.1) trillebør esperanto: (1.1) puŝveturilo fiński: (1.1) kottikärryt francuski: (1.1) brouette hiszpański: (1.1) carretilla kaszubski: (1.1) kara liwski: (1.1) kärrõd ; (1.2) kärrõd luksemburski: (1.1) Schubbkar łotewski: (1.1) ķerra niemiecki: (1.1) Karre , Schubkarre , Karren , Schukarren nowogrecki: (1.1) καροτσάκι nowopruski: (1.1) ainakellin rosyjski: (1.1) тачка ; (1.2) тачка rumuński: (1.1) roabă słowacki: (1.1) fúrik słoweński: (1.1) samokolnica turkmeński: (1.1) galtak ukraiński: (1.1) тачка , візок wilamowski: (1.1) truöwer , tröwer , truø̄ver , triöewer włoski: (1.1) carriola