prowokator ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba dokonująca prowokacji (1.2) tajny agent działający w jakiejś organizacji, który jej szkodzi
(1.1-2)
(1.1) Jan jest płatnym prowokatorem na usługach policji i pobiera za to regularne apanaże zupełnie bez skrupułów.
(1.1) podżegacz, podjudzacz, judziciel; instygator
prowokacja , prowokacyjność , prowokatorstwo , prowokowanie , sprowokowanie prowokatorka prowokować , sprowokować prowokacyjny, prowokatorski prowokacyjnie, prowokatorsko, prowokująco
angielski: (1.2) agent provocateur białoruski: (1.1) правакатар czeski: (1.1) provokatér duński: (1.1) provokatør ; (1.2) provokatør francuski: (1.1) provocateur hiszpański: (1.1) provocador ; (1.2) provocador , agitador łaciński: (1.1) provocator niemiecki: (1.1) Provokateur nowogrecki: (1.1) προβοκάτορας ; (1.2) προβοκάτορας rosyjski: (1.1) провокатор , подстрекатель ; (1.2) провокатор , υπονομευτής ukraiński: (1.1) провокатор ; (1.2) провокатор węgierski: (1.1) provokátor