czopek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od: czop (1.2) mały czop (1.3) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo; (1.4) światłoczuły receptor siatkówki oka; (1.5) o kimś, kto bezceremonialnie podlizuje się – „włazi w dupę”
(1.1-4)
(1.3) To lekarstwo przyjmuje się w formie czopka.
(1.2) szpuncik, zatyczka
(1.3) lekarstwo
czop , czopowanie , czopkowanie , zaczopowanie , zaczopkowanie , czopuch , Czopowice , Czop czopować , zaczopować , czopkować , zaczopkować czopowy, czopkowy
(1.4)
(1.1) angielski: (1.3) suppository baskijski: (1.3) supositorio czeski: (1.3) čípek ; (1.4) čípek duński: (1.3) stikpille esperanto: (1.3) supozitorio francuski: (1.3) suppositoire hiszpański: (1.3) supositorio japoński: (1.3) 座薬 lub 坐薬 (zayaku) łaciński: (1.3) suppositorium niemiecki: (1.3) Suppositorium , Zäpfchen nowogrecki: (1.3) υπόθετο rosyjski: (1.4) колбочка słowacki: (1.4) čapík szwedzki: (1.3) stolpiller włoski: (1.3) supposta ; (1.4) cono