__TOC__ kombination ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) połączenie, kombinacja
(1.1) en kombination, kombinationen, kombinationer, kombinationerne
(1.1) En kombination af terapi og antidepressive piller kan kurere op til en tredjedel af dem, der bilder sig ind, at de er syge. → Połączenie terapii i pigułek przeciwdepresyjnych może wyleczyć do jednej trzeciej tych, którzy wmawiają sobie, że są chorzy.
kombinere
kombination ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kombinacja, połączenie
(1.1) en kombination, kombinationen, kombinationer, kombinationerna
(1.1) i kombination med → w połączeniu z czymś
kombinera kombinatorisk