אויג ()
; polska: ojg
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) oko
(1.1) אויג; אויגן
אייגל, אייגעלע אויגאויפֿאויגיק אויגאויפֿאויגיק
אויג אויף אויג → oko w oko אַן אויג פֿאַר אַן אויגן → oko za oko אויסן אויג → wykapany אויפֿן אויג → na oko אונטער פֿיר אויגן → w cztery oczy האָבן אַן אויג → mieć na widoku; mieć wyczucie; mieć wartość וואַרפֿן אַן אויג → rzucać okiem; zwracać uwagę וואַרפֿן זיך אין די אויגן → rzucać się w oczy לאַכן ביז טרערן אין די אויגן → śmiać się do łez פֿאַרלירן פֿון די אויגן → tracić z oczu צומאַכן אַן אויג → przymykać oko שטעכן אין די אויגן → kłuć w oczy
,