__TOC__ sommer ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) lato
(1.1) en sommer, sommeren, somre, somrene
(1.1) Sidste sommer tog ca. 130.000 danskere på ferie i Tyrkiet. → Ostatniego lata ok. 130.000 Duńczyków pojechało na wakacje do Turcji. (1.1) Skagensmalerne (er) en række skandinaviske malere, der i sommeren 1879 og især i 1880'erne blev tiltrukket af Skagens stærke sommerlys, særegne farver og storladne natur. → „Malarze ze Skagen” to grupa skandynawskich malarzy, których latem 1879 roku, a zwłaszcza w latach 80. XIX wieku, przyciągnęły do Skagen silne letnie światło, niepowtarzalne barwy i majestatyczna natura.
(1.1) sommerferie → wakacje letnie • sommerdag → letni dzień
(1.1) vinter
(1.1) årstid
sommerlig, sommeragtig
flyvende sommer → babie lato
sommer ()
czasownik (1.1) wezwać, wzywać
sommer ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) lato
(1.1) en sommer, sommeren, sommere, sommerne lub en sommer, sommeren, somre(r), somrene
(1.1) vinter