fera ()
przymiotnik (1.1) żelazny (1.2) żelazny, twardy
(1)
(1.1) Mi trovis feran vergon. → Znalazłam żelazny pręt. (1.1) Rusto estas fera oksido. → Rdza jest tlenkiem żelaza. (1.2) Li havas feran volon. → On ma żelazną wolę.
(1.1) fera epoko
fero, feraĵo fereca fera kurteno • por pot' argila poto fera estas najbaro danĝera • teni iun per fera mano
fera ()
(1.1) 3. czasownika faire
fera ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dzikie zwierzę
(2.1) i od: ferus
(1.1) fera, ferae ;
ferus ferus , feramen
fera ()
czasownik (1.1) rozłupywać, rozszczepiać