rige ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) państwo, kraj, rzesza, królestwo (1.2) królestwo
(1) et rige, riget, riger, rigerne
(1.1) Erik af Pommern blev i 1397 kronet til konge af de tre nordiske riger. → Eryk Pomorski został w 1397 roku koronowany na króla trzech nordyckich królestw. (1.1) I de blindes rige er den enøjede konge, proklamerede kyklopen. → – W krainie ślepych jednooki jest królem! – obwieścił cyklop. (1.2) En orden er en betegnelse for en gruppe indenfor plante- og dyreriget. → Rząd to określenie grupy w królestwie roślin i zwierząt.
(1.1) kongerige → królestwo
(1.1) land