__TOC__ hole ()
rzeczownik (1.1) dziura, jamaMcKay's English-Polish/Polish-English dictionary, Jan Stanisławski. Random House, New York, 1988, s. 180, ISBN 0-8129-1691-3. (1.2) otwór (1.3) nieprzyjemne miejsce, rudera
(1.1-3) hole; holes
(1.1) My dog bit a hole in the arm of my jacket. → Mój pies wygryzł dziurę w rękawie mojej kurtki. (1.2) You must inject the mortar into the hole. → Musisz wstrzyknąć zaprawę w otwór.
keyhole, knothole, pigeonhole pigeonhole holey
black hole → czarna dziura
hole ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) hala (górska łąka) rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) nieopierzone pisklę przysłówek (3.1) nago
(1.1) (2.1)