anger ()
lub
rzeczownik niepoliczalny (1.1) gniew, złość (1.2) ból czasownik przechodni (2.1) gniewać, wkurzać, wnerwiać czasownik nieprzechodni (3.1) gniewać się, wkurzać się, wnerwiać się
(1) anger;
(1.1) She gave vent to her anger. → (Ona) dała upust swojej złości. (1.1) He stalked away in anger. → Odszedł w gniewie. (1.1) She wreaked her anger on his car. → Wyładowała swój gniew na jego samochodzie.
(1.1) anger management
(1.1) fury, rage
angry angrily
vent one's anger on somebody