kibol () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) kibicSłownik gwary miejskiej Poznania, pod red. M. Gruchmanowej i B. Walczaka, Wyd. Naukowe PWN, 1997 (1.2) kibic, fanatyk jakiejś drużyny, często zachowujący się agresywnie, chuligan stadionowy
(1.1-2)
(1.1) Prawdziwy kibol to taki szplin, co cołki tydzień będzie wcinał ino skibki z gzikiem i ślepe ryby. Za uszperane bejmy zaś kupi bilet na KolejorzaSkąd się wzięła nazwa "kibol", polskieradio.pl. (1.1) Przyszłem ździebko do rozumu, patrzę, a tu Helci nie ma. Poszła precz. Wylynga nie kibol!Juliusz Kubel, Blubry Starego Marycha, Wydawnictwo "Rozrywka i Wiedza" Poznań 1996 (1.2) Kibole znów zrobili zadymę na meczu. (1.2) W poradnikowych tekstach dla kibiców wybierających się nad Wisłę przestrzega się więc szczególnie przed tutejszymi kibolamiJakub Noch, Polska krajem kiboli? Pełno ich w całej Europie, natemat.pl.
(1.1) prawdziwy / zagorzały kibol (1.2) ustawka kiboli
(1.2) pseudokibic
(1.2) chuligan, kibic
kibic , kibicka , kibicowanie kibicować kibicowski, kibolski
(1.2) od (1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Regionalizmy poznańskie (1.1-2) W gwarze poznańskiej słowo „kibol” nie jest nacechowane ani negatywnie, ani pozytywnie. W języku ogólnopolskim natomiast jest ono nacechowane pejoratywnie, podobnie jak słowa „robol”, „psychol”, „Angol”.
esperanto: (1.2) futbalhuligano (piłka nożna)