bastard ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) mieszaniec zwierzęcy, głównie międzygatunkowy, zwykle niepłodny lub z ograniczoną płodnością, np. muł; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) nieślubne dziecko, głównie w odniesieniu do pozamałżeńskich potomków królewskich (2.2) obraźliwie o kimśBeata Mikołajczyk, Wyrażenia znieważające jako leksykalne środki realizacji aktów zagrażających twarzy na przykładzie języka niemieckiego i polskiego, „Kontakty językowe i kulturowe w Europie”, 2007, s. 192.
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Zebryna jest bastardem zebry i osła.
(1.1) krzyżówka, mieszaniec, hybryda (2.1) bękart
bastardowy
, → bękart <
zobacz też: mamzer
(2.1) angielski: (1.1) bastard niemiecki: (1.1) Bastard ; (2.2) Bastard szwedzki: (1.1) bastard
bastard ()
rzeczownik (1.1) bękart, bastard (1.2) mieszaniec, bastard bastards
bastardize bastardy all cops are bastards
Nieobraźliwy, potoczny rodzaj przezwiska.
bastard ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) bastard (nieślubne dziecko) (1.2) bastard (mieszaniec)
(1.1-2)
bastard ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bękart
bastard ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bastard, mieszaniec (1.2) bękart en bastard, bastarden, bastarder, bastarderna