absurd ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia (1.2) wyrażenie wewnętrznie sprzeczne;
(1.1-2)
(1.1) „W oparach absurdu” to dzieło dwóch polskich humorystów. (1.1) „To jakiś absurd!” – krzyczał wściekły klient, gdy aresztowano go za próbę kradzieży trzech słoików majonezu.
(1.1) teatr absurdu
(1.1) absurdalność, bezsensowność, bezsens, niedorzeczność, nonsensowność; bzdurność; absurdum
(1.1) sens
absurdalność , absurdalista , absurdalizacja , absurdalizowanie absurdzik absurdalizować absurdalny absurdalnie
→ niedorzeczny, niezrozumiały <
albański: (1.1) absurditet angielski: (1.1) absurdity arabski: (1.1) لغو (laghwi) białoruski: (1.1) абсурд ; (1.2) абсурд bułgarski: (1.1) абсурд ; (1.2) абсурд czeski: (1.1) absurdita , absurdnost , nesmysl duński: (1.1) absurditet esperanto: (1.1) absurdo, absurdaĵo, sensencaĵo francuski: (1.1) absurdité , sornettes , balivernes , sottises hiszpański: (1.1) absurdo indonezyjski: (1.1) kesia-siaan islandzki: (1.1) fjarstæða jidysz: (1.1) אַבסורד (absurd) kaszubski: (1.1) bezmëslnota , bëzòbmëslnota , nieòbmëslnota , absurd kataloński: (1.1) absurd koreański: (1.1) 부조리 litewski: (1.1) absurdas , beprasmybė łaciński: (1.1) ineptia , insania ; (1.2) absurdum łotewski: (1.1) absurds niemiecki: (1.1) Absurdität nowogrecki: (1.1) παραλογισμός nowopruski: (1.1) absurditāti rosyjski: (1.1) абсурд ; (1.2) абсурд słowacki: (1.1) absurdita , nezmyselnosť słoweński: (1.1) absurdnost szwedzki: (1.1) orimlighet , absurditet turecki: (1.1) absürd, abes, saçma, saçmalama ukraiński: (1.1) абсурд ; (1.2) абсурд wenedyk: (1) absurd włoski: (1.1) assurdo
absurd ()
, , ,
przymiotnik (1.1) absurdalny, niedorzeczny rzeczownik (2.1) poczucie bezsensu świata i życia
absurdity absurdly
absurd ()
przymiotnik (1.1) absurdalny, niedorzeczny
(1.1) absurd, absurd, absurde
(1.1) Denne beskyldning om bifobi er absolut absurd! → To oskarżenie o bifobię jest absolutnie niedorzeczne!
(1.1) irrationel, meningsløs, forrykt
absurditet , absurdisme
absurd ()
(1.1) absurd, absurdalny
absurdo, absurdaĵo, absurdeco absurda
absurd ()
przymiotnik (1.1) absurdalny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) absurd
(1.1) absurd , absurda ; absurds , absurdes (2.1) absurd; absurds
absurd ()
przymiotnik (1.1) absurdalny
absurd ()
przymiotnik (1.1) absurdalny
absurd ()
przymiotnik (1.1) absurdalny, niedorzeczny
(1.1) Das war eine völlig absurde Idee. → To był zupełnie niedorzeczny pomysł.
(1.1) absurd sein / klingen / absurd finden
Absurdität
absurd ()
przymiotnik (1.1) absurdalny przysłówek (2.1) absurdalnie
(1.1) absurd, absurd, absurde
(1.1) Det var en absurd idé. → To był absurdalny pomysł.
(1.1) absurd teater → teatr absurdu
absurditet
absurd ()
przymiotnik (1.1) absurdalny
absurditet
absurd ()
przymiotnik (1.1) absurdalny rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) absurd
absurd ()
przymiotnik (1.1) absurdalny, niedorzeczny
(1.1) absurd, absurt, absurda;
(1.1) Ditt förslag är ju helt absurt! → Twoja propozycja jest przecież całkiem niedorzeczna!
absurditet absurd teater → teatr absurdu
absurd ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) absurd