הונט ()
; polska: hunt
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pies
(1.1) הונט; הינט
(1.1) אַז אַ ייִד האָט אַ הונט, איז אָדער דער הונט נישט קיין הונט, אָדער דער ייִד נישט קיין ייִד. → Jak Żyd ma psa, to albo ten pies to nie jest żaden pies, albo ten Żyd to nie jest żaden Żyd.
(1.1) הונטבײַדל → buda (dla psa) (1.1) הונטרימען → smycz
הינטל, הינטעלע הינטיש
דאָ ליגט דער הונט באַגראָבן → tu leży pies pogrzebany, w tym sęk זײַן אַ הונט אַנטקעגן → być niczym w porównaniu z, nie liczyć się wobec, to pies שווײַגן ווי יורקעס הונט → nie puszczać pary z ust, trzymać gębę na kłódkę אַ קעלט – הינט צו פֿאַרטרײַבן → ziąb / zimno, że psa by nie wygonił אַ הונט אויף היי → pies ogrodnika, pies na sianie אַ געשלאָגענער הונט → szczwany lis אַ הונט מיט אויערן → bydlę, bydlak
,