kanin ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) królik
(1.1) en kanin, kaninen, kaniner, kaninerne
(1.1) Min kanin spiser udelukkende radiser og gulerødder. → Mój królik jada wyłącznie rzodkiewki i marchewki.
trække en kanin op af hatten • forsøgskanin → królik doświadczalny
zobacz też: zwierzęta w języku duńskim
kanin ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) królik
(1.1) en kanin, kaninen, kaniner, kaninene
kanin ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) królik
kanin ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) królik
(1.1) en kanin, kaninen, kaniner, kaninerna
zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim