חכם

__TOC__ חָכָם () chacham

przymiotnik (1.1) mądry

(1.1) טפש

חכמה בחכמה

חכם () ; polska: chchm ; polska: chochem, chachomim , ; ,

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) człowiek mądry / inteligentny / rozumny, ktoś rozważny / rozsądny (1.2) mędrzec, uczony (1.3) ktoś głupi, głupiec, dureń, idiota, imbecyl, tępak

(1.1-3) חכם; חכמים

(1.1) האָסט געטאָן ווי אַ חכם!‏ → Postąpiłeś bardzo mądrze. / Brawo! / Zuch z ciebie! (1.1) קיין איבעריקער חכם איז ער ניט.‏ → Najmądrzejszy to on nie jest. / Rozumem nie grzeszy. (1.3) חכם איינער!‏ → Dureń jeden! / Idiota skończony!

(1.1) קלוגער מענטש (1.2) געלערנטער (1.3) בהמה, דאָס

חכמה, חכמנית, חכמת חכמה חכמהן זיך, חכמהנען זיך

גיי זײַ אַ חכם (און ווייס)‏ → kto by pomyślał, kto to mógł wiedzieć / przewidzieć

(chacham)