__TOC__ enke ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wdowa
(1.1) en enke, enken, enker, enkerne
(1.1) Kort efter parrets bryllup blev gommen dræbt, men den gravide enke hævnede drabet, da hun ved højlys dag skød opdragsgiveren. → Krótko po ślubie pary pan młody został zabity, ale ciężarna wdowa pomściła zabójstwo i zastrzeliła zleceniodawcę w biały dzień.
enkemand
enkemand
enke ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) wdowa
(1.1) en enke, enken, enker, enkene lub ei enke, enka, enker, enkene
(1.1) Han giftet seg med enke etter tidligere president i Frankrike. → Ożenił się z wdową po byłym prezydencie Francji.
enke ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wdowa