vill ()
rzeczownik (1.1) najmniejsza jednostka administracyjna w średniowiecznej Anglii, w przybliżeniu odpowiednik parafii (1.2) willa
vill ()
przymiotnik (1.1) dziki
(1.1) vill, vilt, ville
vill ()
przymiotnik (1.1) dziki
(1.1) I skogen bur det mange ville dyr. → W lesie mieszka dużo dzikich zwierząt.
vill ()
przysłówek (1.1) bez orientacji, błądząc, błąkając się ( o chodzeniu, o patrzeniu)
(2.1)
(1.1) fara vill → zgubić drogę
(1.1) vilse
villa villa -vill
złożenie rzeczownikowe villfarelse • villebråd • villolära, villospår, villoväg • villervalla złożenie przymiotnikowe villrådig
od , → dziki
vill ()
rzeczownik (1.1) wełna