__TOC__ komme ()
czasownik (1.1) przychodzić (1.2) przyjeżdżać (1.3) dochodzić, osiągać orgazm, szczytować (1.4) dodać, wlać, wsypać rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) przyjście, przybycie
(1) at komme, kommer, kom, kommet (2) et komme, kommet,
(1.1) Mange blev indbudt, men ingen kom. → Zaproszono wielu, a nie przyszedł nikt. (1.3) De kommer altid samtidig. → Szczytują zawsze w tej samej chwili. (1.4) Stewarden kom for meget muskatnød i bechamelsovsen og ødelagde det hele. → Steward dodał za dużo gałki muszkatołowej do beszamelu i wszystko zepsuł. (1.4) …kom derefter sovsen i en sovseskål og drys den med persille. → …następnie wlej sos do sosjerki i posyp pietruszką.
(1.4) putte
(1.1) gå
komme an • komme bag • komme efter • komme frem • komme imellem • komme ind • komme ind i noget • komme med • komme om ved • komme op at • komme over • komme på • komme sammen • komme sig • komme til • komme ud • komme uden om
komme ()
czasownik (1.1) przychodzić (1.2) przyjeżdżać
(1.1) å komme, kommer, kom, kommet
(1.1) Jeg kan ikke komme i kveld. → Dziś wieczór nie mogę przyjść. (1.2) Jeg kommer med tog. → Przyjadę pociągiem.