__TOC__ stolthet ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) duma
(1.1) en stolthet, stoltheten lub ei stolthet, stoltheta
(1.1) Hun såret min mannlige stolthet. → Ona zraniła moją męską dumę.
stolt
stolthet ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) duma
(1.1) en stolthet, stoltheten
(1.1) Och nu är norrmanens manliga stolthet sårad. → I teraz męska duma tego Norwega jest zraniona.
stolt