__TOC__ catch ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) utwór polifoniczny, w którym linię melodyczną głosu rozpoczynającego powtarzają kolejno wszystkie występujące głosy
(1.1) kanon
catch ()
catch , lub lub
caught lub
czasownik (1.1) łapać (zatrzymać poruszający się przedmiot) (1.2) złapać (coś/kogoś po pościgu lub w wyniku pułapki) (1.3) przyłapać (kogoś na czymś) (1.4) trafić w coś rzeczownik (2.1) chwytanie, łapanie, pojmanie, złapanie (2.2) połów (2.3) zamek, zapadka, zaczep, zatrzask (2.4) pułapka (2.5) problem, zagadnienie
(1) catch, caught, caught, catches, catching
(1.1) She threw a ball to me and I caught it. → Rzuciła mi piłkę, więc ją złapałem. (1.2) They caught me just as I was leaving the school. → Złapali mnie, kiedy wychodziłem ze szkoły. (1.2) The police promised to catch this thief. → Policja obiecała, że złapie tego złodzieja. (1.4) A glob of mud caught him on his shoulder. → Kropla błota trafiła go w ramię.
catch cold • safety catch
catch on, catch out, catch up, catch up with, catch it catching, catcher catchy, uncaught
catch it • catch a blow
zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne