__TOC__ må ()
(1.1) = måtte → móc, mieć pozwolenie, musieć rzeczownik (2.1) słowo występujące w wyłącznie w wyrażeniu = på må og få
(1.1) Må vi besøge dig på søndag? → Możemy odwiedzić cię w niedzielę?
må ()
czasownik nieprzechodni (1.1) czuć się, mieć się czasownik modalny (2.1) tryb łączący teraźniejszy (presens konjuktiv), wyrażający możliwość mniej istotną niż inne móc (2.2) tryb łączący teraźniejszy (presens konjuktiv), wyrażający zezwolenie lub uprawnienie móc (2.3) tryb łączący teraźniejszy (presens konjuktiv), wyrażający życzenie niech
(1.1) må, mår, mådde, mått, må!, pres. part. mående, perf. part. - (2) må, måtte
(1.1) Jag mår illa när jag sitter bak i bilen. → Czuję się źle, gdy siedzę z tyłu samochodu. (2.1) Det må vara en klyscha, men ack så sann. → To może jest frazes, ale jakże prawdziwy. (2.2) Du må säga vad du vill. → Możesz mówić co chcesz. (2.3) Må kraften vara med dig! → Niech moc będzie z tobą!
(1.1) känna sig, stå till
(1.1) mående
złożenie rzeczownikowe måfå fraza czasownikowa sitta och må złożenie przysłówkowe måhända, måtro fraza zdaniowa det må jag säga • det må så vara • det må vara hänt • du må tro • hur mår du • må så gott