__TOC__ конец ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nitka, nić
(1.1) Мащехата ме изпрати да купя игла и конец, ще ми шие риза. → Macocha mnie wysłała, żebym kupił igłę i nitkę, uszyje mi koszulę.
конец ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koniec (1.2) (tylko w lm) namiary
(1.1) (1.1-2)
(1.1) Нача́лом её конца́ стал день 18 а́вгуста 1992 го́да, когда́ компа́ния была́ объя́влена банкро́том. → Początkiem jej końca stał się dzień 18 sierpnia 1992 roku, gdy ogłoszono upadłość spółki.
кончина кончать , кончаться , кончить , кончиться наконец
сводить концы с концами → wiązać koniec z końcem; концы в воду → bez śladu, nic nie wiadomo, wszystko szyte kryte, szukaj winowajcy • в конце концов