__TOC__ tigger ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) żebrak
(1.1) en tigger, tiggeren, tiggere, tiggerne
(1.1) Hun giver altid penge til tiggere. → Ona zawsze daje pieniądze żebrakom.
(1.1) betler
tigge tiggergang • tiggermunk • tiggerstav
tigger ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) żebrak
(1.1) en tigger, tiggeren, tiggere, tiggerne
(1.1) Hun gir aldri penger til tiggere. → Ona nigdy nie daje pieniędzy żebrakom.
tigge