__TOC__ foretrekke ()
czasownik (1.1) woleć
(1.1) å foretrekke, foretrekker, foretrakk, foretrukket
(1.1) Jeg foretrekker epler fremfor pærer. → Wolę jabłka niż gruszki.
(1.1) å foretrekke noe fremfor/framfor noe → woleć coś od czegoś
foretrekke ()
czasownik (1.1) woleć
(1.1) å foretrekke lub å foretrekka, foretrekker, føretrekte, foretrekt
(1.1) Faren min foretrekker kaffi framfor te. → Mój ojciec woli kawę od herbaty. (1.1) I dag foretrekker eg å bli heime framfor å gå ut. → Dzisiaj wolę zostać w domu niż wyjść.
(1.1) å foretrekke/foretrekka noko framfor noko → woleć coś od czegoś
(1.1) velje/velja, favorisere/favorisera
foretrekka, foretrekkje, foretrekkja