obalać () ,
czasownik przechodni niedokonany ( obalić) (1.1) odbierać komuś władzę, moc, wpływ itp. (1.2) wykazać o czymś, że jest fałszywe (1.3) albo przewracać, powodować upadek czegoś (1.4) (o alkoholu) wypić czasownik zwrotny niedokonany obalać się ( obalić się) (2.1) przewracać się, powodować swój upadek
(1.1) (2.1)
(1.3) Pośli dziadowie na Kalwaryjom, • złapali babe – obalili jom.pieśń dziadowska w: Szymon Kobyliński Zbrojny pies, czyli zestaw plotek, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1982, ISBN 83-08-00558-6, s 74
(1.1-4) obalać + (2.1) obalać się na +
(1.1) obalać króla / władzę / tyrana / ustrój / porządek prawny / … (1.2) obalać pogląd / tezę / teorię / twierdzenie / … (1.3) obalać drzewo / pomnik / słup / … (1.4) obalać flaszkę / wino / pół litra / … (2.1) obalić się na ziemię / na łoże / …
obalanie , obalenie obalić
(1.3) angielski: (1.1) overthrow arabski: (1.2) دفع francuski: (1.1) renverser hiszpański: (1.1) derrocar, derribar, revocar; (1.2) refutar, rebatir ido: (1.1) abatar nowogrecki: (1.1) ανατρέπω rosyjski: (1.1) свергать; (1.2) опровергать szwedzki: (1.1) störta, fälla, avsätta; (1.2) motbevisa, gendriva, bestrida, vederlägga włoski: (1.1) abbattere; (1.2) ributtare, sfatare