מענטש () ; polska: mencz

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) człowiek, osoba (1.2) osobistość, persona

(1.1-2)

(1.1) וווּנדערט מיך זייער ווי אזוי קען אַ געזונטער מענטש, אַ מענטש וואָס איז בײַם זינען, רעדן אַזעלכעס.‏ → Dziwi mnie bardzo, jak może zdrowy człowiek, człowiek, który jest przy zdrowych zmysłach, mówić coś takiegoרבנו בחיי (Rabenu Bechaje): תורת חובות הלבבות (Torat chowot ha-lewawot), tłum. אַ. ד. אָגוז (A. D. Oguz).​.

מענטשיש, מענטשלעך

,