__TOC__ accidente ()
(1.1) 1. trybu oznajmującego od accidenter (1.2) 3. trybu oznajmującego od accidenter (1.3) 1. trybu łącznego od accidenter (1.4) 3. trybu łącznego od accidenter (1.5) 2. trybu rozkazującego od accidenter
accidenter
accidente ()
(dialekty z utożsamieniem s-z)
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) przypadek, traf (1.2) wypadek (1.3) atak, napad, kryzys (1.4) nierówność terenu
(1) accidente, accidentes
(1.2) No sé los detalles, de todas formas después del accidente Buba no ha vuelto al escenario. → Nie znam szczegółów, w każdym razie po wypadku Buba nie powróciła już na scenę.
(1.2) accidente de trabajo/accidente laboral → wypadek przy pracy
(1.1) suceso, circunstancia (1.2) infortunio, desgracia
(1.1) esencia
accidentabilidad , accidentalidad accidental, accidentado, accidentario accidentar, accidentarse
por accidente → przypadkowo, przez przypadek
, accidentis
accidente ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wydarzenie, traf, przypadek (1.2) wypadek, nieszczęśliwe wydarzenie (1.3) paraliż, udar (1.4) diabeł, czort (1.5) akcydens (1.6) akcydencja accidente; accidenti
(1.1) per accidente
(1.1) avvenimento
accidenti accidentale accidentalmente correre come un accidente • non capire un accidente , accidentis