__TOC__ parkere ()
czasownik przechodni (1.1) parkować
(1.1) at parkere, parkerer, parkerede, parkeret
(1.1) Leon parkerede på fortovet og fik en bøde på 600 kr. → Leon zaparkował na chodniku i dostał mandat w wysokości 600 koron.
parkering
parkere ()
przysłówek (1.1) na pamięć, z pamięci
(1.1) Mi povas tion parkere ludi. → Mogę to zagrać z pamięci.
(1.1) laŭmemore, memore
parkerigi
parkere ()
czasownik (1.1) parkować
(1.1) å parkere, parkerer, parkerte, parkert
(1.1) Det er forbudt å parkere her! → Nie wolno tu parkować!.