__TOC__ κεφάλι ()
kefáli
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) głowa (1.2) bulwa, główka, korzeń (np. selera, w odróżnieniu od naci)
(1.1) N44: κεφαλιού; κεφάλια, κεφαλιών
(1.1) Μου άνοιξαν το κεφάλι με μια πέτρα. → Rozbili mi głowę kamieniem.
(1.2) κεφάλι σκόρδο → główka czosnku
(1.1) γκλάβα
κεφάλα , κεφάλας, κεφάλαιο, κεφαλιά, κέφαλος κεφαλάκι κεφαλαίος, κεφαλικός
βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο / χτυπώ το κεφάλι μου στον τοίχο
< zdrobnienie od
(1.1) forma równoważna: κεφαλή (1.1) zobacz też: Indeks:Nowogrecki - Części ciała
κεφάλι () kefáli
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) głowahttps://iecor.clld.org/languages/greekpontic
(1.1) κεφάλιν, κεφαλή