__TOC__ ringe ()
czasownik (1.1) dzwonić (nawiązać połączenie telefoniczne) (1.2) dzwonić przymiotnik (2.1) marny, lichy, słaby
(3.1) = ring → pierścień, okrąg
(1) at ringe, ringer, ringede, ringet (2) ringe, ringe, ringe;
(1.1) Mens den chokerede dreng lå på gaden, ringede lærerinden til politiet. → Podczas, gdy zaszokowany chłopiec leżał na ulicy, nauczycielka dzwoniła na policję. (1.1) Sabine blev beruset og ringede til sin ex-kæreste. → Sabina upiła się i zadzwoniła do swojego byłego. (1.2) Kirkeklokkene ringer uafbrudt, snart vil jeg klage til kommunen. → Dzwony kościelne dzwonią bez przerwy, wkrótce wniosę skargę do urzędu gminy.
(1.1) telefonere
(1) (2)
ringe ()
czasownik (1.1) dzwonić
(1.1) å ringe, ringer, ringte, ringt
(1.1) Ring meg i morgen! → Zadzwoń do mnie jutro! (1.1) Det ringer på døra. → Ktoś dzwoni do drzwi. (1.1) Jeg var akkurat på badet da telefonen ringte. → Właśnie byłem w łazience, gdy zadzwonił telefon.