spruce ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) świerk przymiotnik (2.1) uporządkowany, schludny, elegancki czasownik (3.1) uporządkować (3.2) uczynić eleganckim (3.3) drażnić
(1.1) spruce;
sprucely
(1.1) , Sprws < < < → Prusy
Istnieją przypuszczenia, w których postuluje się jakoby rzeczownik spruce pochodził od polskiego „z Prus”„Angielska nazwa świerku – spruce – wywodzi się ponoć od polskiego »z Prus«”N. Davies, Boże igrzysko, 1999, s. 36.. Przypuszczenia te pochodzą ze źródeł historycznych, lecz nie zyskują poparcia lingwistówHenryk Zins, England and the Baltic in the Elizabethan era, 1972..