wild ()
przymiotnik (1.1) dziki
wild ()
, ,
przymiotnik (1.1) dziki (1.2) o człowieku: barbarzyński, nieokrzesany, dziki (1.3) o kraju: niezamieszkały (1.4) o idei, pomyśle: dziwaczny (1.5) o idei, pomyśle: ryzykowny (1.6) o idei, pomyśle: nieprawdopodobny, niewiarygodny (1.7) o pocisku: zabłąkany przysłówek (2.1) dziko rzeczownik niepoliczalny (3.1) dzicz, środowisko naturalne rzeczownik policzalny (4.1) matecznik dzikiej przyrody, puszcza (często w liczbie mnogiej)
(1.1) At the zoo, you can watch live wild animals. → W zoo można zobaczyć żywe dzikie zwierzęta. (1.2) He's a wild liver. → On żyje w dziki (szalony) sposób.
(1.1) o zwierzęciu: domesticated, tame
wildly wildness wilder
wild ()
przymiotnik (1.1) dziki
wild ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) narodziny
(1.1) (wálada)
wild ()
przymiotnik (1.1) dziki
Wild