__TOC__ lunge ()
czasownik (1.1) rzucić się do przodu rzeczownik (2.1) nagły ruch do przodu (2.2) w szermierce: wypad, wypad szermierczy (2.3) lonża
(2.3) longe
lunge ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) płuco
(1.1) en lunge, lungen, lunger, lungerne
(1.1) Et menneske har to lunger. → Człowiek ma dwa płuca. (1.1) Ved indåndingen følger NO med luften ned i lungerne, især når man ånder gennem næsen. → Podczas wdychania razem z powietrzem do płuc dostaje się NO, zwłaszcza gdy oddycha się przez nos.
(1.1) lungebetændelse → zapalenie płuc • lungekræft → rak płuca
(1.1) rygerlunger → POChP
zobacz też: części ciała w jęz. duńskim
lunge ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) płuco
(1.1) en lunge, lungen, lunger, lungene lub ei lunge, lunga, lunger, lungene