sitja ()
czasownik nieprzechodni (1.1) siedzieć czasownik przechodni (2.1) brać udział (2.2) zajmować miejsce (wyłącznie w formie imiesłowu czasu przeszłego)
(1-2) að sitja, sat, sátum, setið
(1.1) Öll börnin sitja á stólum. → Wszystkie dzieci siedziały na krzesłach. (2.1) Allir meðlimir sátu fundinn. → Wszyscy członkowie brali udział w (byli na) spotkaniu. (2.2) Markaðurinn er þétt setinn. → Rynek jest bardzo zatłoczony.
(1.1) setja
sitjandi sitja á sér • sitja eftir • sitja heima • sitja hjá • sitja inni • sitja undir e-u • sitja uppi með • sitja við • sitja yfir