__TOC__ telt ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) namiot
(1.1) et telt, teltet, telte, teltene
(1.1) Hun blev helt hysterisk på grund af myg i teltet. → Wpadła w histerię z powodu komarów w namiocie.
telt ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) namiot
(1.1) et telt, teltet, telter, teltene lub et telt, teltet, telt, telta
telt ()
przymiotnik (1.1) pełny, napełniony (np. widownia, szklanka, tramwaj) (1.2) pełny, okrągły, zaokrąglony (np. twarz)