__TOC__ illur ()
przymiotnik (1.1) zły
betri er at vera góðs manns frilla enn gift illa • ilt er at binda hund við smørleyp • ilt er at byggja borð fyri báru
illur ()
przymiotnik (1.1) zły (1.2) wściekły, zły
(1.1-2) illur, ill, illt;
(1.1) mér er illt → jest mi niedobrze • illgirni • illkynjaður • illkvittini • illmennska • illræmdur • illyrði • illviljaður • illviðri
(1.1) vondur