køn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) płeć (1.2) organy płciowe (1.3) rodzaj przymiotnik (2.1) ładny (2.2) niezbyt przyjemny
(1) et køn, kønnet, køn, kønene (2) køn, kønt, køne; st. wyższy kønnere, st. najwyższy kønnest
(1.1) Nogle fisk kan ændre køn mens de lever. → Niektóre ryby mogą zmieniać płeć w ciągu życia. (1.2) Han dækkede sit køn med hånden. → (On) zakrył swój organ ręką. (1.3) I de indoeuropæiske sprog omfatter kønnene typisk hunkøn, hankøn og intetkøn. → W językach indoeuropejskich rodzaje zazwyczaj dzielą się na męski, żeński i nijaki. (2.1) Det er en køn ø med et varieret landskab. → To ładna wyspa ze zróżnicowanym krajobrazem. (2.2) Det er en køn historie! → A to ładna historia!
(1.1) kønsidentitet → tożsamość płciowa • transkønnet → transpłciowy • kønsskifte → zmiana płci (1.3) fælleskøn • hunkøn • hankøn • intetkøn
(1.3) genus (2.1) net, pæn, nydelig
kønnet
(1.1) det stærke køn → płeć brzydka • det svage køn → słaba płeć