buchnąć () , ,
czasownik nieprzechodni dokonany ( buchać) (1.1) rozprzestrzenić się w sposób gwałtowny czasownik nieprzechodni dokonany ( brak) (2.1) rzucić się, uderzyć, wykonać nagły ruch czasownik przechodni dokonany ( brak) (3.1) ukraść
(1.1, 2.1) lub (3.1) lub
(1.1) W pokoju ktoś dobrał się do wzmacniacza, podłączył swój magazynek, buchnęła muzyka niepodobna do niczego, czego tu słuchałem. (3.1) Złodziej buchnął mi portfel.
wybuch , buchnięcie , niewybuch , buch / buchać buch
buchnąć w mankiet
(3.1)