__TOC__ fange ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) jeniec (1.2) więzień czasownik przechodni (2.1) łapać (2.2) więzić
(1) en fange, fangen, fanger, fangerne (2) at fange, fanger, fangede, fanget
(1.1) Soldaterne mishandlede fangerne. → Żołnierze znęcali się nad jeńcami. (1.2) Fri alle politiske fanger! → Uwolnić wszystkich więźniów politycznych! (2.1) Fang tyven! → Łapać złodzieja! (2.1) Min kærestes farbror har fanget niogtyve alliker i fælden. → Stryj mojej dziewczyny złapał w pułapkę dwadzieścia dziewięć kawek. (2.1) Ulven fangede den stakkels hare og spiste den. → Wilk złapał biednego zająca i go zjadł. (2.2) I nat vil vores aktivister forsøge at befri slangerne fanget i vivariet i den lokale zoologiske have. → Tej nocy nasze aktywistki podejmą próbę uwolnienia węży uwięzionych w wiwarium w lokalnym ogrodzie zoologicznym.
(1.1) politisk fange → więzień polityczny • samvittighedsfange → więzień sumienia
(2.1) gribe, pågribe
(1) (2)
fange ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) jeniec (1.2) więzień czasownik (2.1) łapać
(1) en fange, fangen, fanger, fangene (2.1) å fange, fanger, fanget, fanget lub å fange, fanger, fanga, fanga
(1.1) Soldatene mishandlet fanger. → Żołnierze znęcali się nad jeńcami. (1.2) Fri alle politiske fanger! → Uwolnić wszystkich więźniów politycznych! (2.1) Fang tyven! → Łapać złodzieja! (2.1) Ulven fanget den stakkars haren og spiste den. → Wilk złapał biednego zająca i go zjadł.
(1.1) krigsfange → jeniec wojenny
(2.1) gripe
ta til fange → brać w niewolę