halabarda ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;
(1.1)
(1.1) Dzięki halabardzie piechur mógł zrzucić jeźdźca z konia.
halabardnik , halabardzista halabardniczy, halabardowy, halabardny
< → topór o długim trzonku < → trzonek + topór < → broda
angielski: (1.1) halberd białoruski: (1.1) алебарда bułgarski: (1.1) алебарда duński: (1.1) hellebard esperanto: (1.1) halebardo francuski: (1.1) hallebarde hiszpański: (1.1) alabarda niemiecki: (1.1) Hellebarde nowogrecki: (1.1) αλεβάρδα , λογχοπέλεκυς rosyjski: (1.1) алебарда słowacki: (1.1) halapartňa szwedzki: (1.1) hillebard ukraiński: (1.1) алебарда węgierski: (1.1) alabárd włoski: (1.1) alabarda