mad ()
przymiotnik (1.1) chory umysłowo, szalony (1.2) wściekły (na kogoś)
(1.1-2) mad;
(1.1) He is boiling mad. → Jest totalnie chory umysłowo. (1.2) Are you mad at me for that tantrum? → Jesteś na mnie wściekły za tamten wybuch złości?
(1.1) mad enchantress • mad scientist
madder, madman, madness, madhouse madly, maddeningly madden
mad ()
rzeczownik (1.1) dobroć przymiotnik (2.1) dobry
mad () •
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) jedzenie (1.2) kanapka
(1.1) en mad, maden, (1.2) en mad, madden, madder, madderne
(1.1) Dårlig mad giver depression. → Niedobre jedzenie powoduje depresję. (1.1) Hønen viser kyllingerne, hvad der er mad ved at pikke demonstrativt i maden og sige en karakteristisk lyd. → Kura pokazuje kurczętom, co jest pożywieniem, demonstracyjnie dziobiąc żer i wydając charakterystyczny dźwięk.
(1.1) spise mad → jeść jedzenie • aftensmad → obiad/kolacja • morgenmad → śniadanie • kattemad → karma dla kota • lokkemad → przynęta
(1.1) spise (1.2) smørrebrød
for mange kokke fordærver maden → gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść • uden mad og drikke duer helten ikke
mad ()
przymiotnik (1.1) dobry (1.2) szczęśliwy, mający szczęście (1.3) właściwy rzeczownik, rodzaj męski (2.1) dobroć