ganga ()
rzeczownik (1.1) podniebienie (1.2) sklepienie
(1.1) ahosabai
ganga ()
czasownik (1.1) chodzić, iść, pójść
hann, ið kúnna eigur, gongur halanum næstur
ganga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gratka, taniocha, okazja
(1.1) gangas
(1.1) He comprado este coche por quinientos euros: es una ganga. → Kupiłem/am ten samochód za pięćset euro: taniocha.
ganga ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) piesza wycieczka (1.2) marsz (1.3) ławica (ryb) czasownik nieprzechodni (2.1) chodzić (2.2) poruszać się, przemieszczać się (2.3) działać (o maszynie) (2.4) powodzić się
(1) ganga, göngu, göngu, göngu (gangan, gönguna, göngunni, göngunnar); göngurnar, göngurnar, göngunum, gangnanna (2) gekk, gengið;
(2.1) Sérhver sunnudagur gangur hann í kirkju. → W każdą niedzielę idzie do kościoła. (2.3) Bílinn minn er gamall, en gengur sífelldur vel. → Mój samochód jest stary, ale wciąż jest na chodzie. (2.4) Hvernig gengur hjá ykkur? - Allt gengur vel. → Co u was? - Wszystko w porządku.
(1.1) fjallganga
ganga af, ganga út algengur hvað gengur á? • honum gekk gott til • það gekk saman með þeim