farve ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kolor, barwa (1.2) kolor w kartach (1.3) barwa (dźwięku) (1.4) farba (1.5) kolor skóry człowieka czasownik przechodni (2.1) kolorować, malować, barwić
(1) en farve, farven, farver, farverne (2) at farve, farver, farvede, farvet
(1.1) Lyserød er af alle regnbuens farver pigernes farve nummer ét i den vestlige verden. → Różowy jest dla dziewcząt w świecie zachodnim kolorem numer jeden z wszystkich barw tęczy. (1.1) Granit består hovedsagligt af kvarts samt en række andre mineraler som giver farver og strukturer i stenen. → Granit składa się głównie z kwarcu i szeregu innych minerałów, nadających kamieniowi barwy i struktury. (2.1) Jørgen farver sit overskæg sort. → Jørgen barwi swoje wąsy na czarno.
(1.1) farvefilm
(2.1) male
(2.1) affarve
farverig farveblind
(2.1)