stamme ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rdzeń (1.2) pień (1.3) ród czasownik (2.1) pochodzić (2.2) jąkać się
(1) en stamme, stammen, stammer, stammerne (2) at stamme, stammer, stammede, stammet
(2.1) Søren er et drengenavn, der stammer fra latin og betyder „alvorlig”, „streng”. → Søren to imię męskie pochodzące z łaciny, znaczące „poważny”, „mocny”.
stammen , stammer
(1.2) æblet falder ikke langt fra stammen → niedaleko pada jabłko od jabłoni
(1.1) zobacz też: słownictwo gramatyczne w jęz. duńskim