czasownik posiłkowy () , ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony
(1.1) ,
(1.1) Czasowniki posiłkowe spełniają jedynie funkcje gramatyczne.
(1.1) czasownik główny
angielski: (1.1) auxiliary verb baskijski: (1.1) aditz laguntzaile białoruski: (1.1) дапаможны дзеяслоў chiński standardowy: (1.1) tradycyjny 助動詞, uproszczony 助动词 pinyin: zhùdòngcí duński: (1.1) hjælpeverbum , hjælpeudsagnsord francuski: (1.1) verbe auxiliaire hiszpański: (1.1) verbo auxiliar jidysz: (1.1) העלפֿווערב (helfwerb) niemiecki: (1.1) Hilfsverb nowogrecki: (1.1) βοηθητικό ρήμα rosyjski: (1.1) вспомогательный глагол słowacki: (1.1) pomocné sloveso szwedzki: (1.1) hjälpverb węgierski: (1.1) segédige