__TOC__ spraka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) halibut
(1.1) spr|aka, ~öku, ~öku, ~öku (~akan, ~ökuna, ~ökunni, ~ökunnar); ~ökur, ~ökur, ~ökum, ~aka (~ökurnar, ~ökurnar, ~ökunum, ~akanna)
(1.1) lúða
zobacz też: Indeks:Islandzki - Jedzenie
spraka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mowa (1.2) język (sposób porozumiewania)
spraka ()
czasownik nieprzechodni (1.1) trzeszczeć, trzaskać (1.2) iskrzyć się, skrzyć się
(1) att spraka, sprakar, sprakade, sprakat, spraka!, pres. part. sprakande, perf. part. -
(1.1) knastra (1.2) gnistra
sprakande, sprakning
(trzaskanie)