начальник ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) naczelnik (1.2) kierownik, szef, zwierzchnik, przełożony (1.3) panie władzo! (sposób zwracania się do funkcjonariuszy służb mundurowych)
(1.1-2)
(1.1) начальник отдела образования → naczelnik wydziału oświaty (1.2) начальник отдела кадров → kierownik działu kadr • начальник станции → zawiadowca stacji
(1.2) руководитель, глава
(1.2) лидер, командир, директор
начало , начальство , начальствование начальница начальнический, начальственный, начальный начально, начальственно, сначала начинать
→ początek lub podstawa, zasada; rosyjski wyraz nie ma nic wspólnego pod względem etymologicznym z polskim wyrazem naczelnik pochodzącym od frazy na czeleЯзыковедение. Этимология и „народная” этимология
(1.3) zazwyczaj w