__TOC__ kry ()
,
(1.1) rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) krewM. Arcta Słownik Staropolski
(1.1) (2.1)
(2.1) od (2.1) źródłosłów dla
(2.1) forma spotykana jeszcze na przełomie XIV i XV wieku;
kry ()
przymiotnik (1.1) dumny (1.2) śmiały
(1.1) stolt
(1.2) genert
kry ()
przymiotnik (1.1) zdrowy
(1.1) kry, krytt, krya
(1.1) Är man kry så är det lättare att arbeta. → Jeżeli jest się zdrowym, łatwiej jest pracować.
krya