__TOC__ kry ()

,

(1.1) rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) krewM. Arcta Słownik Staropolski

(1.1) (2.1)

(2.1) od (2.1) źródłosłów dla

(2.1) forma spotykana jeszcze na przełomie XIV i XV wieku;

kry ()

przymiotnik (1.1) dumny (1.2) śmiały

(1.1) stolt

(1.2) genert

kry ()

przymiotnik (1.1) zdrowy

(1.1) kry, krytt, krya

(1.1) Är man kry så är det lättare att arbeta. → Jeżeli jest się zdrowym, łatwiej jest pracować.

krya