kaste ()
czasownik (1.1) rzucać (1.2) o zwierzętach: poronić rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) kasta
(1) at kaste, kaster, kastede, kastet (2) en kaste, kasten, kaster, kasterne
(1.1) Drengen kastede en sten efter hunden. → Chłopak rzucił kamieniem za psem. (1.1) En frustreret digter kastede blækhuset mod væggen. → Sfrustrowany poeta cisnął kałamarzem o ścianę.
(1.1) smide (1.2) abortere
kaste den første sten → jako pierwszy rzucić kamieniem • kaste op → wymiotować • kaste penge ud ad vinduet → wyrzucać pieniądze przez okno
kaste ()
rzeczownik (1.1) sos (1.2) rosa
kaste ()
rzeczownik (1.1) rosa (1.2) chrzest
(1.1-2) kaste; kasteet
(1.2) tuoda lapsi kastelle → nieść dziecko do chrztu
kastella
kaste ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pudełko, skrzynka
kaste ()
czasownik (1.1) rzucać (1.2) wyrzucać
(1) å kaste, kaster, kastet, kastet lub å kaste, kaster, kasta, kasta
(1.2) Han ble kastet ut av leiligheten i november i fjor fordi han ikke betalte leia.Dagbladet → W listopadzie zeszłego roku wyrzucono go z mieszkania za niepłacenie czynszu.
(1.1) å kaste stein på noen → rzucić w kogoś kamieniem lub rzucać w kogoś kamieniami (1.2) å kaste de gamle klærne sine → wyrzucić stare ubrania • å kaste noen på dør → wyrzucić kogoś za drzwi
kaste opp